Deze wereld vol techniek
bibbert door mijn motoriek.
Sla op tilt – knal op uit – alweer meer,
hoger en hoger wordt de piek.
Maar, zo zeggen ze: schaden doet het niet.
Tikkertjetik.
Deze site groeit met de medewerking van mijn vriend en zus.
Zelf ben ik een computeraanalfabeet, en dat wil ik graag zo houden,
want ik krijg krampen en spasmes als ik lang op een computer tik.
Serieus — deze vijf getikte zinnen (het gedichtje is al eerder getikt)
geven al nare pulsjes door mijn vingers, die, als ik lang doorga,
zich tot krampen manifesteren. Serieus heel erg lastig…
Lees meer over krampen bij piëzo-elektriciteit.
En dan — en dat is nog erger, nog getik-ter —
heb ik er ook mentaal last van.
Ben ik in een ruimte met mobieltjes, wifi
of wat voor draadloos gadget ook,
dan grijpt het me in mijn nek.
Daar begint het te knellen,
alsof er een klem rond mijn hersenstam zit.
En die klem kan knellen en klemmen,
meer of minder, variërend van 10 tot 100…
Daar ontstaat dan allerlei narigheid uit —
altijd vervelend, nooit prettig.
Ook thuis, waar niets draadloos is,
kan die knel me overvallen.
Het grijpt me in mijn ziel,
in mijn merg, in mijn been.
Ik weet niet meer hoe — en zeker niet waarheen.
En dan voel je je ook nog eens zo verdomd
onbegrepen en alleen…

Arme ik.
van nature blij en vrolijk
van nature o’zo gezond
maar last van de draadloze signalen
last van de mast
last van de mobiel
’t snerpt door mijn zijn
grijpt me bij mijn hersenstam, geeft een knel, ’n pijnlijke sacherijn
dat verfrommeld mijn gezicht en geeft ook lichamelijke pijn
’t verward me x op x en dan verlies ik weer de controle
’t gebeurt me x op x …
zo rusteloos zo verbeten
steeds in de buurt van die last,
die geeft me pijn
die verandert mij
Wat mankeer ik? arme ik
Maak jouw eigen website met JouwWeb